ماده 398 قانون مدنی

ماده 398 قانون مدنی

ماده 398 قانون مدنی، ماده ۳۹۸ قانون مدنی یکی از مواد حیاتی و کاربردی در حقوق مدنی ایران است که به موضوع مهم “معامله به‌شرط خیار” پرداخته است. این ماده حقوقی به‌واسطه‌ی تعریف و تعیین شرایط خاص برای فسخ قراردادها، نقش کلیدی در حمایت از حقوق طرفین معاملات ایفا می‌کند. در دنیای پیچیده و پویای اقتصادی و تجاری امروز، معاملات و قراردادها نقش اساسی در تنظیم روابط اقتصادی افراد و شرکت‌ها دارند. اما همیشه این امکان وجود دارد که پس از انعقاد یک قرارداد، شرایطی پیش آید که ادامه آن برای یکی از طرفین غیرقابل تحمل یا غیرمنصفانه شود. در چنین شرایطی، حق فسخ قرارداد می‌تواند به‌عنوان یک سپر حفاظتی عمل کرده و از وقوع زیان‌های بیشتر جلوگیری کند.

قانون مدنی ایران با الهام از فقه اسلامی و با در نظر گرفتن نیازهای جامعه، مجموعه‌ای از مقررات را تدوین کرده است که به تنظیم روابط حقوقی افراد و شرکت‌ها می‌پردازد. در این میان، ماده ۳۹۸ یکی از ابزارهای مهم و انعطاف‌پذیر قانونی است که امکان فسخ قراردادها را تحت شرایط خاص فراهم می‌آورد هر چند بهتر است قبل از فسق قرارداد تحت این قانون حتما از یک وکیل تنظیم قرارداد در این رابطه مشورت بگیرید. این ماده به‌ویژه در معاملاتی که دارای پیچیدگی‌ها و ریسک‌های بالایی هستند، می‌تواند به‌عنوان یک ابزار کارآمد برای مدیریت ریسک و حمایت از حقوق طرفین عمل کند.

یکی از نکات برجسته ماده ۳۹۸، تأکید آن بر توافق صریح و مشخص طرفین در خصوص حق فسخ است. این امر نه تنها به شفافیت و وضوح در قراردادها کمک می‌کند، بلکه از وقوع بسیاری از اختلافات و منازعات حقوقی نیز جلوگیری می‌نماید. از سوی دیگر، این ماده با تعیین شرایط قانونی و عرفی برای استفاده از خیارات مختلف، تلاش می‌کند تا تعادل و انصاف را در روابط حقوقی برقرار سازد.

در این مقاله، قصد داریم به بررسی جامع و کاملی از ماده ۳۹۸ قانون مدنی بپردازیم. ابتدا به تعریف دقیق این ماده و تاریخچه آن خواهیم پرداخت و سپس اصول و مبانی حقوقی مربوط به آن را تحلیل خواهیم کرد. در ادامه، انواع خیارات که تحت ماده ۳۹۸ قابل اعمال هستند را معرفی کرده و شرایط استفاده از هر یک را توضیح خواهیم داد. همچنین، به بررسی کاربردهای عملی این ماده در معاملات ملکی، تجاری و قراردادهای کاری خواهیم پرداخت و با ارائه مثال‌های کاربردی، تلاش خواهیم کرد تا فهم بهتری از این ماده حقوقی برای شما فراهم کنیم.

در نهایت، به نقد و بررسی ماده ۳۹۸ خواهیم پرداخت، مزایا و معایب آن را مورد ارزیابی قرار داده و پیشنهاداتی برای بهبود و اصلاح این ماده ارائه خواهیم کرد. هدف ما از این بررسی جامع، ارائه دیدگاهی روشن و دقیق از ماده ۳۹۸ قانون مدنی است که بتواند به‌عنوان یک راهنمای عملی برای حقوق‌دانان، وکلا، تجار و تمامی افرادی که با قراردادها و معاملات سروکار دارند، مورد استفاده قرار گیرد.

دریافت مشاوره از وکیل تنظیم قرارداد

تعریف ماده ۳۹۸ قانون مدنی

ماده 398 قانون مدنی، ماده ۳۹۸ قانون مدنی بیان می‌کند که در معاملات، طرفین می‌توانند با توافق خود، شرط خیار را قرار دهند که به‌واسطه آن، حق فسخ معامله را تحت شرایط خاص برای خود محفوظ دارند. این ماده نقش مهمی در حمایت از حقوق طرفین در معاملات دارد و به‌منظور ایجاد انعطاف‌پذیری در قراردادها طراحی شده است. قانون مدنی ایران به‌عنوان یکی از اساسی‌ترین قوانین کشور، تاریخچه‌ای بلند و پربار دارد. این قانون از زمان تصویب در سال ۱۳۰۷ هجری شمسی، تغییرات و اصلاحات بسیاری را تجربه کرده است. ماده ۳۹۸ نیز در طی سال‌ها به‌روزرسانی شده تا با نیازهای روز جامعه همگام باشد.

ماده ۳۹۸ در میان دیگر مواد قانون مدنی جایگاه ویژه‌ای دارد زیرا به‌طور مستقیم به معاملات و قراردادهای روزمره مردم مربوط می‌شود. این ماده یکی از ابزارهای حقوقی مهم است که به طرفین قرارداد امکان می‌دهد تا با داشتن حق فسخ، از وقوع اختلافات و ضررهای احتمالی جلوگیری کنند.

اصول و مبانی ماده ۳۹۸

ماده 398 قانون مدنی، ماده ۳۹۸ قانون مدنی ایران یکی از مهم‌ترین و پیچیده‌ترین مواد قانونی است که به موضوع “معامله به‌شرط خیار” می‌پردازد. این ماده حقوقی بر اصول و مبانی خاصی استوار است که درک عمیق آن‌ها برای فهم و کاربرد صحیح این ماده ضروری است. در این بخش، به‌طور جامع به بررسی اصول و مبانی ماده ۳۹۸ خواهیم پرداخت. معامله به‌شرط خیار به این معناست که یکی از طرفین یا هر دو طرف معامله می‌توانند تحت شرایط خاصی، حق فسخ قرارداد را برای خود محفوظ دارند. این شرایط باید به‌صورت صریح و مشخص در قرارداد ذکر شود. حق فسخ به‌طور معمول برای جلوگیری از وقوع زیان و حفظ منافع طرفین در شرایط خاص اعمال می‌شود. این مفهوم از اصول اساسی فقه اسلامی و حقوق مدنی سرچشمه می‌گیرد و به طرفین اجازه می‌دهد تا در صورت بروز مشکلات یا عدم رضایت، از تعهدات خود خارج شوند.

یکی از اصول بنیادی ماده ۳۹۸، لزوم توافق صریح و مشخص طرفین در خصوص وجود خیار و شرایط اعمال آن است. این توافق باید به‌گونه‌ای باشد که هیچ‌گونه ابهامی در خصوص شرایط و مدت زمان اعمال خیار وجود نداشته باشد. توافق صریح کمک می‌کند تا هرگونه سوءتفاهم و اختلافات احتمالی در آینده کاهش یابد و طرفین به‌طور کامل از حقوق و تعهدات خود آگاه باشند.

یکی دیگر از مبانی مهم ماده ۳۹۸، تعیین مدت زمان مشخص برای اعمال خیار است. این مدت زمان باید در قرارداد به‌طور دقیق مشخص شود تا طرفین بدانند تا چه زمانی می‌توانند از حق فسخ خود استفاده کنند. عدم تعیین مدت زمان مشخص می‌تواند منجر به بروز اختلافات و سوءتفاهمات شود و احتمال سوءاستفاده را افزایش دهد. به‌عنوان مثال، در خیار شرط، معمولاً مدت زمان یک ماه برای اعمال خیار تعیین می‌شود.

دریافت مشاوره از وکیل تنظیم قرارداد

حفظ تعادل و انصاف در معاملات

ماده 398 قانون مدنی، ماده ۳۹۸ به‌دنبال حفظ تعادل و انصاف در معاملات است. این ماده با فراهم کردن امکان فسخ معامله تحت شرایط خاص، سعی در جلوگیری از وقوع تعهدات غیرمنصفانه و زیان‌بار دارد. اصول انصاف و عدالت از مهم‌ترین مبانی حقوقی هستند که در تدوین این ماده مد نظر قرار گرفته‌اند. به‌عنوان مثال، در خیار غبن، اگر یکی از طرفین معامله به‌طور غیرمنصفانه‌ای زیان ببیند، می‌تواند معامله را فسخ کند تا عدالت و تعادل در معامله برقرار شود.

ماده ۳۹۸ با داشتن قابلیت انعطاف و تطبیق با شرایط مختلف، به‌عنوان یکی از ابزارهای مهم در حقوق قراردادها شناخته می‌شود. این ماده به طرفین اجازه می‌دهد تا با توجه به شرایط و نیازهای خاص خود، خیارات مختلفی را در قرارداد بگنجانند و از این طریق، ریسک‌های موجود در معاملات را مدیریت کنند. این انعطاف‌پذیری باعث می‌شود تا ماده ۳۹۸ در انواع معاملات از جمله خرید و فروش ملک، قراردادهای تجاری و حتی معاملات روزمره قابل استفاده باشد.

پیشگیری از اختلافات و منازعات حقوقی

ماده 398 قانون مدنی، یکی از اهداف اصلی ماده ۳۹۸، پیشگیری از بروز اختلافات و منازعات حقوقی است. با تعیین شرایط و ضوابط مشخص برای اعمال خیار، این ماده کمک می‌کند تا طرفین به‌طور دقیق از حقوق و تعهدات خود آگاه باشند و در صورت بروز مشکلات، بتوانند به‌راحتی و بدون نیاز به مراجع قضایی، قرارداد را فسخ کنند. این امر نه تنها به کاهش حجم دعاوی حقوقی کمک می‌کند، بلکه به حفظ روابط دوستانه و تجاری بین طرفین نیز کمک می‌نماید.

ماده ۳۹۸ با فراهم کردن امکان فسخ معاملات تحت شرایط خاص، تأثیرات مهمی در زمینه‌های اقتصادی و تجاری دارد. این ماده با افزایش اطمینان و امنیت در معاملات، به رشد و توسعه اقتصادی کمک می‌کند. با داشتن حق فسخ، طرفین می‌توانند با آرامش خاطر بیشتری وارد معاملات شوند و از وقوع زیان‌های احتمالی جلوگیری کنند. این امر باعث افزایش حجم معاملات و رونق اقتصادی می‌شود.

ماده ۳۹۸ قانون مدنی ایران بر پایه‌های فقهی و حقوقی مستحکمی استوار است. این ماده با بهره‌گیری از اصول و مبانی فقه اسلامی و تطبیق آن‌ها با نیازهای روز جامعه، تدوین شده است. اصولی مانند لاضرر، لاضرار، و عدالت در فقه اسلامی به‌عنوان مبانی اساسی ماده ۳۹۸ شناخته می‌شوند و در تدوین این ماده نقش بسزایی داشته‌اند.

دریافت مشاوره از وکیل تنظیم قرارداد

نقش مشاوره حقوقی

ماده ۳۹۸ همچنین به پذیرش عرف و رویه‌های قضایی توجه دارد. این ماده با در نظر گرفتن رویه‌های متداول در معاملات و تطبیق با آن‌ها، تلاش می‌کند تا به‌عنوان یک ابزار کارآمد و پذیرفته شده در جامعه عمل کند. پذیرش عرف و رویه‌های قضایی باعث می‌شود تا اجرای این ماده در عمل آسان‌تر و موثرتر باشد. برای استفاده صحیح و موثر از ماده ۳۹۸، نقش مشاوره حقوقی بسیار حائز اهمیت است. مشاوران حقوقی می‌توانند با تحلیل دقیق شرایط و ارائه مشاوره‌های مناسب، به طرفین کمک کنند تا از حقوق خود به‌طور کامل بهره‌مند شوند و از بروز اختلافات جلوگیری کنند. در بسیاری از موارد، مشاوره حقوقی می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ حقوق و منافع طرفین داشته باشد.

شرایط استفاده از خیار، انواع خیار در معامله

انواع خیارات در معاملات

خیارات در معاملات انواع مختلفی دارند که از جمله می‌توان به خیار شرط، خیار عیب، خیار غبن، و خیار تأخیر ثمن اشاره کرد. هر یک از این خیارات شرایط و ویژگی‌های خاص خود را دارند که باید در قراردادها به‌وضوح مشخص شوند.

  • خیار شرط: خیار شرط به این معناست که طرفین قرارداد یا یکی از آن‌ها می‌تواند تحت شرایط خاصی که از پیش تعیین شده، معامله را فسخ کند. این شرط باید به‌طور صریح و مشخص در قرارداد ذکر شود. برای مثال، ممکن است در قراردادی شرط شود که خریدار تا یک ماه پس از خرید کالا، در صورت عدم رضایت از کیفیت آن، حق فسخ قرارداد را داشته باشد.
  • خیار عیب: خیار عیب زمانی مطرح می‌شود که کالا یا موضوع معامله دارای عیبی باشد که ارزش آن را کاهش دهد یا استفاده از آن را دشوار یا غیرممکن سازد. در صورت وجود چنین عیبی، خریدار می‌تواند معامله را فسخ کند یا از فروشنده بخواهد تا قیمت را کاهش دهد. برای مثال، اگر پس از خرید یک خودرو مشخص شود که موتور آن مشکل دارد، خریدار می‌تواند بر اساس خیار عیب معامله را فسخ کند.
  • خیار غبن: خیار غبن به معنای حق فسخ معامله در صورتی است که یکی از طرفین در معامله به‌طور غیرمنصفانه‌ای زیان ببیند. این خیار زمانی اعمال می‌شود که تفاوت فاحشی بین ارزش واقعی کالا و قیمتی که برای آن پرداخت شده، وجود داشته باشد. برای مثال، اگر کسی ملکی را به قیمتی بسیار بالاتر از ارزش واقعی آن خریداری کند و این اختلاف به حدی باشد که عرف جامعه آن را نپذیرد، می‌تواند با استناد به خیار غبن معامله را فسخ کند.
  • خیار تأخیر ثمن: خیار تأخیر ثمن زمانی اعمال می‌شود که خریدار پس از مدت زمان معقولی از تحویل کالا، بهای آن را پرداخت نکند. فروشنده در این حالت می‌تواند معامله را فسخ کند. برای مثال، اگر خریدار بعد از سه ماه از تحویل کالا، همچنان بهای آن را پرداخت نکرده باشد، فروشنده می‌تواند با استناد به خیار تأخیر ثمن، معامله را فسخ کند.
  • خیار رؤیت و تخلف وصف: خیار رؤیت و تخلف وصف زمانی مطرح می‌شود که خریدار کالا یا ملک را ندیده باشد و پس از مشاهده، کالا یا ملک مورد نظر مطابق با اوصافی که فروشنده بیان کرده، نباشد. در این صورت، خریدار می‌تواند معامله را فسخ کند. برای مثال، اگر کسی خانه‌ای را بدون دیدن بخرد و بعداً متوجه شود که خانه دارای مشکلات ساختاری است که فروشنده آن‌ها را ذکر نکرده، می‌تواند با استناد به خیار رؤیت و تخلف وصف، معامله را فسخ کند.
  • خیار مجلس: خیار مجلس به حق فسخ معامله تا زمانی که مجلس قرارداد به‌پایان نرسیده است، اطلاق می‌شود. در این حالت، تا زمانی که طرفین در حال مذاکره و در مجلس قرارداد حضور دارند، می‌توانند معامله را فسخ کنند. برای مثال، اگر در جلسه‌ای قراردادی منعقد شود و یکی از طرفین پیش از ترک مجلس، از معامله پشیمان شود، می‌تواند بر اساس خیار مجلس، قرارداد را فسخ کند.
  • خیار حیوان: خیار حیوان مخصوص معاملاتی است که موضوع آن حیوان زنده باشد. در این حالت، خریدار می‌تواند تا سه روز پس از معامله، قرارداد را فسخ کند. برای مثال، اگر کسی یک اسب بخرد و پس از دو روز متوجه شود که اسب بیماری دارد، می‌تواند با استفاده از خیار حیوان، معامله را فسخ کند.
  • خیار شرکت: خیار شرکت مربوط به معاملاتی است که در آن دو یا چند نفر به‌طور مشترک مالکیت کالایی را دارند. هر یک از شرکاء می‌توانند به‌طور مستقل و تحت شرایط خاص، سهم خود را از معامله فسخ کنند. برای مثال، اگر دو نفر به‌طور مشترک زمینی را بخرند و یکی از آن‌ها بعد از مدتی بخواهد سهم خود را بفروشد، می‌تواند با استناد به خیار شرکت، سهم خود را از معامله فسخ کند.
  • خیار تأخیر وصول قیمت: این خیار زمانی اعمال می‌شود که فروشنده کالا را تحویل دهد ولی خریدار در پرداخت قیمت آن تأخیر کند. فروشنده می‌تواند معامله را فسخ کرده و کالا را بازپس بگیرد. برای مثال، اگر فردی کتابی بخرد و توافق شود که قیمت آن را یک هفته بعد پرداخت کند ولی بعد از یک ماه همچنان پرداخت نکند، فروشنده می‌تواند معامله را فسخ کند.

این خیارات از جمله ابزارهای حقوقی مهمی هستند که به طرفین معاملات امکان می‌دهند تا از حقوق خود در برابر مشکلات و نواقص احتمالی محافظت کنند. درک درست و استفاده مناسب از این خیارات می‌تواند به جلوگیری از وقوع تعهدات غیرمنصفانه و کاهش اختلافات کمک کند.

دریافت مشاوره از وکیل تنظیم قرارداد

شرایط استفاده از خیار

استفاده از خیار در معاملات باید تحت شرایط مشخصی صورت گیرد که در اینجا به تفصیل به آن‌ها می‌پردازیم. این شرایط به دو دسته کلی تقسیم می‌شوند، شرایط قانونی و شرایط عرفی. در شرایط قانونی باید توافق صریح و مشخصی میان طرفین در خصوص وجود خیار و شرایط آن وجود داشته باشد. این توافق می‌تواند به‌صورت کتبی یا شفاهی باشد، اما برای جلوگیری از هرگونه اختلاف بهتر است به‌صورت کتبی و در قرارداد ذکر شود. مدت زمان استفاده از خیار باید به‌طور دقیق در قرارداد مشخص شود. برای مثال، در خیار شرط، باید مشخص شود که تا چه زمانی طرفین حق فسخ معامله را دارند. استفاده از خیار نباید با اصول و مقررات کلی قانون مدنی مغایرت داشته باشد. به‌عنوان مثال، خیارات نباید به‌گونه‌ای تعیین شوند که حقوق اساسی طرفین را نقض کنند یا مغایر با نظم عمومی و اخلاق حسنه باشند. در برخی از خیارات، شرایط خاصی برای اعمال آن‌ها لازم است. برای مثال، در خیار عیب، باید عیب موجود در کالا به‌گونه‌ای باشد که ارزش آن را کاهش دهد یا استفاده از آن را غیرممکن سازد.

علاوه بر شرایط قانونی، شرایط عرفی نیز در استفاده از خیار نقش مهمی دارند. این شرایط بر اساس رویه‌ها و عادات تجاری و اجتماعی هر منطقه تعیین می‌شوند و می‌توانند در هر جامعه متفاوت باشند. شرایط استفاده از خیار باید با رویه‌ها و عرف‌های متداول در معاملات همخوانی داشته باشد. برای مثال، در برخی جوامع، تعیین خیار شرط در معاملات بزرگ و پیچیده‌تر مانند خرید و فروش ملک، امری رایج است و از این رو، استفاده از خیار در چنین معاملاتی پذیرفته شده است. شرایط استفاده از خیار باید به‌گونه‌ای باشد که توسط عموم مردم پذیرفته شود. برای مثال، استفاده از خیار تأخیر ثمن در شرایطی که خریدار نتواند به‌موقع پرداخت کند، باید توسط فروشندگان و خریداران به‌عنوان یک رویه پذیرفته شود. شرایط عرفی باید به‌گونه‌ای باشد که انصاف و عدالت در معاملات رعایت شود. برای مثال، استفاده از خیار غبن نباید به‌گونه‌ای باشد که یکی از طرفین معامله را به‌طور غیرمنصفانه‌ای زیانمند کند.

کاربردهای عملی ماده ۳۹۸

  • در معاملات ملکی: در معاملات ملکی، استفاده از خیار شرط می‌تواند به خریدار یا فروشنده این امکان را بدهد که در صورت بروز مشکلات یا تغییر شرایط، معامله را فسخ کنند. این موضوع به‌خصوص در معاملات بزرگ و پرریسک اهمیت زیادی دارد.
  • در معاملات تجاری: در معاملات تجاری، ماده ۳۹۸ می‌تواند به عنوان ابزاری برای مدیریت ریسک‌های تجاری مورد استفاده قرار گیرد. تجار می‌توانند با استفاده از خیار شرط، از وقوع تعهدات نامطلوب جلوگیری کنند و اطمینان بیشتری در معاملات خود داشته باشند.
  • در قراردادهای کاری: در قراردادهای کاری نیز ماده ۳۹۸ می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد تا کارفرما یا کارمند بتوانند در صورت بروز شرایط خاص، قرارداد کاری را فسخ کنند. این موضوع به حفظ حقوق هر دو طرف کمک می‌کند.

مثال‌های کاربردی

  • مثال در خرید و فروش: فرض کنید شخصی یک خودرو خریداری می‌کند و با فروشنده توافق می‌کند که تا یک هفته پس از خرید، حق فسخ معامله را داشته باشد. این مثال نشان‌دهنده کاربرد عملی خیار شرط در معاملات خرید و فروش است.
  • مثال در اجاره: در قراردادهای اجاره نیز می‌توان از خیار شرط استفاده کرد. برای مثال، مستأجر و موجر می‌توانند توافق کنند که در صورت وقوع شرایط خاصی مانند عدم پرداخت اجاره‌بها، حق فسخ قرارداد را داشته باشند.
  • مثال در قرارداد خدمات: در قراردادهای خدمات نیز ماده ۳۹۸ می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. برای مثال، در قرارداد بین یک شرکت خدماتی و مشتری، می‌توان شرط کرد که در صورت عدم رضایت مشتری از خدمات ارائه‌شده، حق فسخ قرارداد را داشته باشد.

دریافت مشاوره از وکیل تنظیم قرارداد

نقد و بررسی ماده ۳۹۸

ماده ۳۹۸ قانون مدنی مزایای بسیاری دارد از جمله انعطاف‌پذیری بیشتر در قراردادها و حفاظت از حقوق طرفین. اما معایبی نیز دارد که از جمله می‌توان به پیچیدگی‌های قانونی و احتمال سوءاستفاده از حق خیار اشاره کرد. برای بهبود ماده ۳۹۸ می‌توان پیشنهاداتی ارائه داد. از جمله این پیشنهادات می‌توان به شفاف‌سازی بیشتر شرایط قانونی و عرفی، و ارائه راهکارهایی برای جلوگیری از سوءاستفاده از حق خیار اشاره کرد.

نتیجه‌گیری

ماده ۳۹۸ قانون مدنی با ارائه حق خیار به طرفین معاملات، نقش مهمی در افزایش انعطاف‌پذیری و جلوگیری از وقوع تعهدات غیرمنصفانه ایفا می‌کند. این ماده با وجود مزایا و معایب خود، همچنان یکی از مفاد مهم و کاربردی قانون مدنی ایران است که به‌خوبی می‌تواند از حقوق طرفین در معاملات حمایت کند.

پرسش‌های متداول

1-خیار شرط چیست؟

خیار شرط حقی است که به‌واسطه آن طرفین معامله می‌توانند تحت شرایط خاص، معامله را فسخ کنند.

2-شرایط قانونی استفاده از خیار شرط چیست؟

شرایط قانونی شامل توافق صریح طرفین، ذکر مدت زمان مشخص برای خیار، و عدم تعارض با اصول کلی قانون مدنی است.

3-آیا می‌توان در قراردادهای کاری نیز از خیار شرط استفاده کرد؟

 بله، در قراردادهای کاری نیز می‌توان از خیار شرط استفاده کرد تا کارفرما یا کارمند بتوانند در صورت بروز شرایط خاص، قرارداد را فسخ کنند.

4-مزایای استفاده از خیار شرط چیست؟

مزایای خیار شرط شامل انعطاف‌پذیری بیشتر در قراردادها و حفاظت از حقوق طرفین است.

5-معایب استفاده از خیار شرط چیست؟

معایب شامل پیچیدگی‌های قانونی و احتمال سوءاستفاده از حق خیار است.

دریافت مشاوره از وکیل تنظیم قرارداد

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

11 − سه =

اسکرول به بالا در خواست مشاوره